برای آن كه كامپیوتری كار كند، باید اجزای سخت افزاری مختلفی به درستی انجام وظیفه كنند. این اجزا نیز مثل هر چیز دیگری به مرور زمان كهنه می شوند و ممكن است از پس كاركرد های خویش برنیایند. متاسفانه این ناتوانی های سخت افزاری اغلب زود گذرند و تشخیص شان می تواند بسیار دشوار باشد. چه همیشه خود را نشان نمی دهند مثلاً سیستم نیرو (مدار برق رسانی) ممكن است دچار چنین مشكلی باشد. اگر این سیستم شروع به نشان دادن اشكالاتی كند ممكن است مثلاً با تولید یك سیگنال پراكنده موجب شود كه كامپیوتر به طور ناگهانی درهم ریزد. حافظه موقت (RAM) هم می تواند گه گاه دچار این مشكل شود، به خصوص هنگامی كه بیش از اندازه گرم می شود.از آنجا كه حافظه موقت ممكن است به صورتی غیرمنتظره خراب بشود همین امر موجب درهم ریختگی كامپیوتر خواهد شد. واحد فرآوری مركزی اطلاعات (CPU) نیز ممكن است به دلیل گرمای بیش از اندازه منشاء درهم ریزی كامپیوتر شود. پروانه های تبادل هوا (كه اغلب سروصدایشان ما را آزار می دهد) برای پیشگیری از چنین حادثه ای است هر چند كه آنها از این رویداد مصون نیستند. پروانه ها كه هوای خنك كننده را به داخل كامپیوتر می كشند از سوی دیگر گرد و غبار را نیز از آن دور می كنند.انباشته و سپس پراكنده شدن گرد و غبارگاه موجب تشكیل مدار های كوتاه می شود. خوشبختانه می توان با فشار زیاد هوا یا جاروبرقی به آسانی از دست گرد و غبار خلاص شد. مشكلات سخت افزاری دیگری نیز وجود دارند كه بسیار ظریف و گمراه كننده اند. و برای پی بردن به محل اشكال لازم است از نرم افزار هایی برای تست استفاده كنیم یا به صورت تجربی اجزای سخت افزار را به صورت پی در پی تعویض نماییم.بیشتر اشكالات دائمی و پایدار ناشی از خطا های مربوط به دیسك كامپیوترند. اطلاعات موجود در دیسك در واحد هایی به نام بخش (سكتور) ذخیره می شوند. بیشتر دیسك هایی كه جدیداً ساخته شده اند، دارای بخش های معیوب اند كه خود كارخانه تولید كننده آنها را شناسایی می كند، تولید كنندگان كاملاً انتظار آن را دارند و بخش های زیادی در دیسك به وجود می آورند تا جایگزین بخش های ناقص ومعیوب گردند با این حال ممكن است به مرور برخی بخش ها دچار عیب شده و اطلاعات ذخیره شده در این